2010‘un son gününü de diğer günler gibi bitirmeye başladık. Gelmişi geçmişi çok fazla düşünüp varsa kötü hatıraları da anmak istemiyorum… Yeni yılda, iyi haberler almanız, geçirdiğiniz zamandan keyif almanız, üretken olmanız, ve sevdiklerinizi unutmamanız dileklerimle… Burçin
Sanırım üniversite yıllarından beri ben de tebrik kartı yazıp göndermedim. O sıralarda “internet” denen sonun başlangıcı ortaya yeni yeni çıkmıştı. E-posta kullanmak daha çok tazeydi. Derken “Online Greeting Card” kavramı ortaya çıktı. İlgili sitelere girip sırayla; Gidecek kişi Güzel bir resim Sayfa formatı Tebrik yazısı seçimini yaptıktan sonra "Send" butonuna basardık ve "tebrik kartı" gönderimi biterdi. Kartı alan kişi de şöyle bir bakar hafif gülümser ve "delete" tuşuna basardı. Bir ihtimalle aşağıdaki "Reply Card" tuşuna basarak bir sanal kart da o yollardı... Sonradan “adobe flash” çıktı piyasaya. Artık daha güzel animasyonlu, cafcaflı kartlar yollanabiliyordu. Hatta göndereceğiniz kişinin adı animasyonun sonunda entegre edilmiş bir biçimde bile çıkabiliyordu. “Tebrik Kartı Gönderme” artık daha keyifli hale geliyordu… Bir dakika! Acaba gerçekten daha iyi hale geliyor muydu? Sanmıyorum. Kartondan kart gönderdiğimiz zamanlarda öncelikle “dışarı çıkıp” güzel kartlar seçerdik. Daha çok “hareket etmemiz” gerekirdi. Kalemi elimize aldığımızda kafamızı yaslar “şöyle bir düşünürdük”… “Ne yazsam acaba?”, “Şimdi ne yapıyordur?”… Ondan sonra özenli bir yazıyla yazardık tebriğimizi. Yazımızda; “feyse gel, pabda takılalım, ayfonum, tvitle, çok tikisin” gibi kelimeler olmazdı. “İletişim” kabiliyetimiz daha iyiydi! İki satır yazı yazmayı biliyorduk. Şimdi burakın yazmayı 2 satır okumak bile güç geliyor. ...
yeni yılda; daha az kavga, daha az hastalık, daha çok mutluluk, ve daha çok sağlık dilerim… İyi yıllar